دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121Effect of pH and reagents on the froth stability in the copper flotation; Case study: Mohammadabad-E-Delijan copper companyتاثیر pH و مواد شیمیایی بر پایداری کف در فلوتاسیون مس؛ مطالعه موردی: کارخانه فرآوری مس محمد آباد دلیجان112305810.22103/jsse.2021.3058FAمحمودبرفه ایدانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان، گروه مهندسی معدنغلامعباسپارساپوردانشگاه ولی عصر (عج)، گروه مهندسی معدنJournal Article20210308In the flotation of sulfide minerals, pH and reagent dosage is very important. In the majority of copper flotation circuits, based on an idea, the pH is higher than standard values to increase the froth stability. In this study, to determine the effect of pH and reagent dosages on the froth stability, flotation tests based on the Taguchi design (L27) were performed on a sample of flotation circuit of the Mohammadabad-E-Delijan copper company, and froth stability (froth half-life time) was measured. The results showed that, unlike the idea, pH does not have a significant effect on the froth stability. Also, it was shown that froth stability was affected by collector’s (Z11 and TC15), and Dowfroth250 (frother) dosages and was not affected by MIBC (frother) dosage. Finally, the highest froth stability was resulted when pH was 11.2, Z11, TC15, Dowfroth250, and MIBC dosages were 20, 15, 20, and 15 g/t, respectively.در فلوتاسیون کانی‌های سولفیدی، تنظیم pH و میزان مصرف مواد شیمیایی بسیار مهم است. در بیشتر مدارهای فلوتاسیون مس میزان مصرف آهک و درنتیجه میزان pH با توجیه رسیدن به پایداری بیشتر کف، بسیار بیشتر از حالت استاندارد است. از این رو در این تحقیق با هدف تعیین تاثیر pH و مواد شیمیایی بر پایداری کف، آزمون‌های فلوتاسیون مس بر روی خوراک تهیه شده از کارخانه فرآوری مس محمدآباد دلیجان با روش تاگوچی طراحی و پایداری کف در این آزمایش‌ها با تعیین نیمه عمر کف بررسی گردید. نتایج نشان داد که بر خلاف نظر معمول در بیشتر کارخانه‌ها، تاثیر pH بر پایداری کف بارز نیست. در مقابل مشخص شد که کلکتورهای Z11 و TC15 تاثیر بارزی بر پایداری کف دارند. علاوه بر این مشخص شد که در محدوده مصرف عملیاتی، تاثیر کف‌ساز Dowfroth250 بر خلاف کف‌ساز MIBC بر پایداری کف بارز می‌باشد. در نهایت مشخص شد در صورتی‌که pH برابر ۲/۱۱، میزان مصرف کلکتورهای Z11 و TC15 به ترتیب برابر ۲۰ و ۱۵ گرم بر تن و میزان مصرف کف‌سازهای MIBC و Dowfroth250 نیز به ترتیب ۲۰ و ۱۵ گرم بر تن باشد، بالاترین پایداری کف حاصل می‌شود.https://jsse.uk.ac.ir/article_3058_3f5ee243547dee91fbd053c1c4a845aa.pdfدانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121Kinetic and mass transfer modelling of adsorption process of ketorolactromethamine drug onto the porous UiO-66 metal organic framework adsorbentمدلسازی سینتیکی و انتقال جرم در فرآیند جذب سطحی داروی کتورولاک ترومتامین بر روی جاذب متخلخل چارچوب فلز آلی UiO-661326305910.22103/jsse.2021.3059FAجعفرعبدیگروه مهندسی شیمی-دانشکده مهندسی شیمی و مواد- دانشگاه صنعتی شاهرودJournal Article20210625In this study, a comprehensive comparative analysis between various adsorption kinetic and mass transfer models were carried out to investigate and predict the adsorption process of ketorolactromethamine drug pollutant onto the porous UiO-66 metal organic framework. Primarily, a new kinetic model was developed and compared with Elovich and four different form of Pseudo second order kinetics. Moreover, various mass transfer models such as Weber and Morris, liquid film diffusion, Bangham's and Burt and McKay et al models were utilized for determination of mass transfer mechanism of drug molecules onto the adsorbent. Measured experimental data in laboratory were fitted with the abovementioned models and the results showed that Pseudo second order (Form 1) and subsequently developed new kinetic models, with R^2valuse of 0.999 and 0.994, respectively, could be utilized as the best models for description of the adsorption rate. In addition, investigation of the results of the mass transfer models illustrated that both film diffusion and intraparticle diffusion had an important roles in the mass transfer mechanism and the boundary layer thickness and its effectiveness increases with increasing the drug concentration in adsorption process.در پژوهش حاضر، به منظور مطالعه و پیش‌بینی فرآیند جذب سطحی آلاینده دارویی کتورولاک ترومتامین (KTC) بر روی جاذب متخلخل چارچوب فلز آلی UiO-66 یک مقایسه جامع بین مدل‌های مختلف سینتیک جذب و انتقال جرم صورت گرفته است. در ابتدا یک مدل سینتیکی جدید توسعه داده شده و با مدل‌های سینتیکی الوویچ و چهار شکل مختلف از مدل شبه مرتبه دوم مقایسه شده است. علاوه بر این، مدل‌های مختلف انتقال جرم از جمله وبر و موریس، نفوذ فیلمی مایع، بانگهام و بورت و مک کی و همکاران جهت تعیین مکانیسم انتقال جرم مولکول‌های دارو بر روی جاذب مورد بررسی قرار گرفته است. داده‌های تجربی اندازه‌گیری شده در آزمایشگاه با مدل‌های فوق تطبیق داده شده و نتایج بدست آمده نشان دادند که مدل شبه مرتبه دوم-1 و پس از آن مدل سینتیکی توسعه داده شده به ترتیب با ضرایب همبستگی (R^2) 999/0 و 994/0 می‌توانند به عنوان بهترین مدل برای توصیف سرعت فرآیند جذب مورد استفاده قرار گیرند. همچنین بررسی نتایج مدل‌های انتقال جرم نشان داد که نفوذ فیلمی و نفوذ درون ذره‌ای هر دو در کنترل مکانیسم انتقال جرم نقش دارند و با افزایش غلظت آلاینده دارویی، ضخامت لایه مرزی و تاثیر آن در فرآیند جذب سطحی افزایش می‌یابد.https://jsse.uk.ac.ir/article_3059_cc431fd7ec4437de061c2577a4603995.pdfدانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121The Photocatalytic Degradation of Toluene in a Fixed-Bed Reactor: Experimental Study and CFD Simulation of the Reactorتخریب تولوئن در یک راکتور تجزیه نوری بستر ثابت: مطالعه تجربی و شبیه سازی CFD راکتور2738306010.22103/jsse.2021.3060FAسلیمانمصلحگروه مهندسی پلیمر، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، ایران0000-0002-2511-6857حدیثخاکسارگروه مهندسی پلیمر، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، ایرانJournal Article20210731In this research, the degradation performance of toluene has been evaluated by the design and construction of a fixed-bed photocatalytic reactor. The role of effective operational parameters was investigated, and obtained results indicated that the designed system could degrade toluene up to %95.30 at optimal conditions. The simulation of the reactor was carried out using a three-dimensional CFD to the prediction of the hydrodynamic behavior and determination of the toluene concentration along the reactor. Findings showed that the proposed model could predict the degradation rate of toluene along the reactor. The comparison of the designed system performance with other systems revealed that the current system not only could degrade toluene with higher concentration at a shorter time but also requires less photocatalyst mass per unit area, which is very important economically. The results of this study can be used in the design of photocatalytic reactors for action on an industrial scale.در این پژوهش با طراحی و ساخت یک راکتور تجزیه نوری بستر ثابت، عملکرد تخریب تولوئن مورد ارزیابی قرار گرفته است. نقش عوامل موثر بر فرآیند بررسی شد و نتایج نشان داد که در شرایط بهینه، سامانه طراحی شده قادر است تولوئن را تا میزان 30/95 % تخریب نماید. شبیه سازی راکتور بر اساس دینامیک سیالات محاسباتی با هدف پیش بینی رفتار هیدرودینامکی جریان و تعیین غلظت تولوئن در طول راکتور انجام شد. یافته ها نشان داد که مدل پیشنهاد شده قادر است با دقت بالایی نرخ تخریب تولوئن را در طول راکتور پیش بینی نماید. مقایسه عملکرد سامانه طراحی شده با سایر سامانه ها نشان داد که سامانه حاضر نه تنها می تواند غلظت بالاتری از تولوئن را در زمان کمتری تخریب نماید، بلکه به مقدار کاتالیزگر نوری کمتری در واحد سطح نیاز دارد که این مساله به لحاظ اقتصادی بسیار حائز اهمیت است. نتایج حاصل از این پژوهش می تواند در طراحی راکتورهای تجزیه نوری برای عملکرد در مقیاس صنعتی مفید واقع شود.https://jsse.uk.ac.ir/article_3060_0a5c79b1eaf15445da252ada718857e9.pdfدانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121Experimental study and modeling of simultaneous absorption of CO2 / H2S mixture by silica-water nanofluid in a packed bed columnمطالعه تجربی و مدلسازی جذب همزمان مخلوط CO2/H2S توسط نانوسیال سیلیس-آب در یک برج پرشده3951306710.22103/jsse.2021.3067FAداوودخفری نژادگروه مهندسی شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا، ایرانالهامعامریعضو هیئت علمی دانشگاه ازاد اسلامی، واحد شهرضاسید حمیداسماعیلی فرجگروه مهندسی شیمی دانشکده مهندسی شیمی و مواد دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایرانJournal Article20210510In this research, mathematical modeling for the absorption process of carbon dioxide and hydrogen sulfide gases using silica-water nanofluid has been performed in a packed bed column. A laboratory apparatus consisting of two towers packed with plastic Raschig rings was prepared for the absorption and desorption process. Experimental tests were performed for three flow rates of 3, 7 and 15 LPM for gas and 0.35, 0.50 and 1 LPM for liquid and the molar fraction of CO2 and H2S in two phases of gas and the liquid are measured. The modeling of the process was done using the overall and partial mass balance equations. Comparison of the obtained model results with the experimental results shows a close correlation between the experimental data and the model and the average relative error was about 10%. Using the obtained model, the component concentration, transferred molar flux and mass flux for liquid and gas are plotted along the column. The results show that with increasing the gas flow rate, both the rate of mass transfer and the slope of the molar fraction gas components were increased. On the other hand, the mass transfer flux in higher gas flow rates achieved to more than twofold. Also, the mass transfer of carbon dioxide was higher than that of hydrogen sulfide, which is due to the higher concentration of carbon dioxide in the inlet gas.در این تحقیق مطالعه تجربی و مدلسازی ریاضی فرآیند جذب گازهای دی اکسید کربن و سولفیدهیدروژن با استفاده از جاذب نانوسیال سیلیس-آب در یک برج پرشده انجام شده است. یک دستگاه آزمایشگاهی متشکل از دو برج پرشده با حلقه های راشیگ پلاستیکی جهت فرآیند جذب و دفع آماده شد. آزمایشات تجربی برای سه شدت جریان ۳، ۷ و ۱۵ لیتر بر دقیقه برای گاز و 0/35، 0/50 و ۱ لیتر بر دقیقه برای مایع انجام شده و کسر مولی دی اکسید کربن و سولفیدهیدروژن در دو فاز گاز و مایع بدست آمده است. سپس با استفاده از موازنه جرم کلی و جزئی، سیستم مورد بررسی مدل شده است. مقایسه نتایج مدل بدست آمده با نتایج تجربی نشان از تطابق نزدیک بین داده های تجربی و مدل دارد و متوسط خطای نسبی حدود ۱۰ درصد بوده است. با استفاده از مدل بدست آمده نمودار غلظت اجزاء، شار مولی انتقال جرم و شار جرمی برای مایع و گاز ترسیم شده است. نتایج نشان می‌دهد که با افزایش شدت جریان گاز میزان شدت انتقال جرم افزایش می یابد و شیب تغییرات کسر مولی در هر دو فاز مایع و گاز افزایش می یابد. از طرفی شار انتقال جرم فاز گاز در شدت جریانهای بالای خوراک گازی بیش از دو برابر افزایش نشان می-دهد. همچنین شدت انتقال جرم دی اکسید کربن بیشتر از سولفید هیدروژن بوده است که علت آن بالاتر بودن غلظت دی اکسید کربن در گاز ورودی است.https://jsse.uk.ac.ir/article_3067_fedf67d6f3d7341c1c1e8a54774987d3.pdfدانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121Investigation of carbon dioxide absorption process in a microreactor by potash-glycerol hybrid solventبررسی فرایند جذب گاز دی‌اکسیدکربن در میکروراکتور توسط حلال ترکیبی پتاس- گلیسیرین5260307410.22103/jsse.2021.3074FAحامدرشیدیگروه مهندسی شیمی- دانشکده انرژی- دانشگاه صنعتی کرمانشاهمریمصحراییدانشگاه صنعتی کرمانشاهJournal Article20210302In recent years, the removal of carbon dioxide as the most important greenhouse gas has been noticed. In this study, the performance of potash-glycerol hybrid solvent in the process of carbon dioxide absorption was investigated using a microreactor. Experiments have been done under different conditions include: flow of inlet solvent (4-8 ml/min), potassium hydroxide concentration (0.3- 0.7 M) and glycerol concentration (0-30 wt.%) at constant temperature of 40 °C, and the percentage of carbon dioxide absorption and the overall volumetric mass transfer coefficient based on gas phase (KGav) have been considered as response. According to the results, with increasing glycerol concentration as physical solvent from 0 to 30 wt. %, the absorption efficiency increases from 59.13 to 66.1%. Also, by increasing glycerol concentration despite increased fluid viscosity, the overall volumetric mass transfer coefficient increases from 55.50 to 66.53 kmol/m3.hr.kPa. Comparison of the reported values for KGav in this study with the values published for monoethanolamine in the packed tower shows that the overall volumetric mass transfer coefficient in the microreactor is about 60 times larger, indicating better microreactor mass transfer performance.در سال‌های اخیر حذف گاز دی‌اکسیدکربن به عنوان مهمترین گاز گلخانه‌ای مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش عملکرد حلال ترکیبی پتاس- گلیسیرین در فرآیند جذب دی‌اکسیدکربن با استفاده از میکروراکتور مطالعه شده است. آزمایش‌ها در شرایط عملیاتی مختلف شامل: جریان حلال ورودی (8-4 میلی لیتر بر دقیقه)، غلظت حلال پتاسیم هیدروکسید (7/0 – 3/0 مولار) و غلظت گلیسیرین (30 - 0 درصد وزنی) در دمای ثابت 40 درجه سلسیوس انجام شد. درصد جذب کربن‌دی‌اکسید و ضریب کلی انتقال جرم حجمی برمبنای فاز گاز (KGav) به عنوان پاسخ در نظر گرفته شد. نتایج نشان می‌دهد که با افزایش مقدار گلیسیرین به عنوان یک حلال فیزیکی از صفر تا 30 درصد وزنی، درصد جذب از 13/59 به 1/66 درصد افزایش می‌یابد. همچنین افزایش غلظت گلیسیرین علیرغم افزایش گرانروی سیال منجر به افزایش ضریب کلی انتقال جرم از kmol/m3.hr.kPa 50/55 به 53/66 در میکروراکتور می‌شود. مقایسه مقادیر گزارش شده KGav در این پژوهش با مقادیر محاسبه شده برای منواتانول‌آمین در یک برج پرشده نشان داد که ضریب کلی انتقال جرم حجمی بر مبنای فاز گاز در میکروراکتور حدود 60 برابر بزرگ‌تر از یک برج پرشده است که نشان دهنده عملکرد بهتر انتقال جرم میکروراکتور می‌باشد.https://jsse.uk.ac.ir/article_3074_639d79cc857a6c76c2723b7e014fccb0.pdfدانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121Investigation of effective parameters in the removal of phosphate and iron contaminants by modified natural zeolite; Kinetic and thermodynamic study of adsorptionبررسی پارامترهای موثر در حذف آلاینده‌های فسفات و آهن توسط زئولیت طبیعی اصلاح شده؛ مطالعه سینتیک و ترمودینامیک جذب سطحی6178309410.22103/jsse.2021.3094FAمهدیصدیقیگروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم0000-0003-2681-1357Journal Article20210502Clinoptilolite is a natural zeolite which is prone to use in the removal of contaminants due to its abundance, cheapness, suitable specific surface area and surface functional groups. In this research, the removal of iron and phosphate ions in aqueous solution has been investigated using natural clinoptilolite zeolite. The amount of removal of these contaminants has been investigated by the adsorbent in conditions such as the type of corrective method, the concentration of adsorbent to the contaminant, contact time and different pH. Modification of the adsorbent with acidic solutions results in the removal of 87% of iron at pH = 6.2 and D/C = 40, and 91% of phosphate at pH = 5.4 and D/C = 40. The ratio of adsorbent concentration to pollutant and pH have also been investigated as important factors in this study. Examination of different adsorption isotherm models showed that Langmuir model is suitable for phosphate with the maximum adsorption capacity of 62.25 mg/g and Freundlich model is suitable for iron with the maximum adsorption capacity of 48.35 mg/g. The present study showed that clinoptilolite can be used as an effective and inexpensive adsorbent to remove iron and phosphate from aqueous solutions.کلینوپتیلولیت نوعی زئولیت طبیعی است که به دلیل فراوانی، ارزانی، سطح ویژة مناسب و عوامل فعال سطحی برای حذف آلاینده‌ها مناسب است. هدف از این پژوهش، بررسی حذف یون‌های آهن و فسفات در محلول آبی با استفاده از زئولیت طبیعی کلینوپتیلولیت است. میزان حذف این آلاینده‌ها توسط جاذب در شرایطی مانند روش اصلاحی، غلظت جاذب به آلاینده، زمان تماس و pH مورد بررسی قرار گرفت. اصلاح جاذب با محلول‌های اسیدی منجر به حذف یون آهن به میزان 87% در 2/6 pH=و 40 D/C= و حذف یون فسفات به میزان 91% در 4/5 pH= و 40D/C= شد. تأثیر نسبت غلظت جاذب به آلاینده و pH نیز به‌عنوان عوامل مهم در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی مدل‌های مختلف ایزوترم جذب سطحی دلالت بر این دارد که مدل لانگمویر برای فسفات با بیشترین جذب برابر mg/g 25/62 و مدل فروندلیچ برای آهن با بیشترین جذب برابر mg/g 35/48 مناسب هستند. مطالعة حاضر نشان داد که کلینوپتیلولیت با روش اصلاحی می‌تواند به‌عنوان جاذب مؤثر و ارزان‌قیمت برای حذف آهن و فسفات از محلول‌های آبی استفاده شود.https://jsse.uk.ac.ir/article_3094_512fc3c5227f637e41437c999a2d3169.pdfدانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121Separation of stable hydrogen isotopes by packed tower distillationجداسازی ایزوتوپ های پایدار هیدروژن با روش تقطیر در برج پر شده7991311010.22103/jsse.2021.3110FAعلیرضافضلعلیهیئت علمی0000-0001-8970-2479محسنروشناییگروه مهندسی شیمی، دانشگاه اراک0009-0006-2063-6497Journal Article20210528In separation operations using the distillation process, the packed towers are considered for their advantages such as high efficiency. In this study, the separation of deuterium oxide (D2O) (heavy water) and hydrogen oxide (H2O) (ordinary water) was investigated using a packed tower under relative vacuum conditions. In these experiments, heavy water with 10%, 50% and 90% concentrations was used and the separation was examined using Dixon-like packing made of stainless steel. For this purpose, a factorial experiment was designed in which the effects of heavy water concentration, pressure and return flow on the height equivalent of the theoretical tray (HETP) in the tower were investigated. According to the results, the effect of concentration was more than the other two variables and with the optimization, it was concluded that if all variables are at their minimum, the lowest (best) equivalent height will be obtained. The experiments also showed that the pressure parameter in the studied range had no effect on the rate of separation, although its interaction with other factors was evaluated as significant.در عملیات جداسازی با استفاده از فرآیند تقطیر، برج‌های پر شده بخاطر وجود محاسنی نظیر راندمان بالا مورد توجه می‌باشند. در این پژوهش جداسازی اکسید دوتریوم (D2O) (آب سنگین) و اکسید هیدروژن (H2O) (آب معمولی) با استفاده از یک برج پر شده در شرایط خلاء نسبی بصورت ناپیوسته بررسی شد. در انجام این آزمایش‌ها از آب سنگین با غنای %10 ، %50 و %90 استفاده شده و جداسازی با استفاده از آکنه‌های شبه دیکسون از جنس فولاد زنگ نزن مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور طراحی آزمایش فاکتوریل انجام شد که در آن اثرات غلظت آب سنگین، فشار و میزان جریان برگشتی بر میزان ارتفاع معادل سینی تئوری (HETP) در برج بررسی شد. در این میان اثر غلظت بیشتر از دو متغیر دیگر بود و با بهینه سازی انجام گرفته این نتیجه حاصل شد که در حالتی که همه متغیرها در حالت کمینه خود باشند، کمترین (بهترین) ارتفاع معادل حاصل خواهد شد. همچنین آزمایش‌ها نشان داد که پارامتر فشار به تنهایی در محدوده مورد بررسی بر میزان جداسازی بی اثر است، گرچه بر همکنش آن با فاکتورهای دیگر معنی‌دار ارزیابی شد.https://jsse.uk.ac.ir/article_3110_e9fb2eda3d9c55a0d89c98d6c54b5b3e.pdfدانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایراننشریه علوم و مهندسی جداسازی2008-396313220220121Theoretical Models for prediction of Gas Separation in Mixed Matrix Membranes: Effect of Interfacial Voidsمدل‌های نظری برای پیش بینی جداسازی گاز در غشاهای بستر مخلوط: اثر حفرات بین سطحی92103317910.22103/jsse.2022.3179FAاحسانچهرازیگروه شیمی پلیمر و مواد، دانشکده علوم شیمی و نفت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20210629The membrane technology has experimentally and theoretically attracted much attention by researchers as a way to reduce the increasing emission of carbon dioxide to the atmosphere due to the high competitiveness in separation performance and economics. In this work, the modified Maxwell model and modified Lewis-Nielsen model are developed to predict the experimental gas separation performance of polyimide/silica nanoparticles and polysulfone/silica nanoparticles mixed matrix membranes. The developed modified models consider the crucial role of interfacial voids between inorganic nanoparticles and the polymer matrix. The prediction accuracy of developed models is evaluated and compared with that of conventional models such as the Maxwell model, Bruggeman model, Lewis-Nielsen model and Pal model. The modified Maxwell model, developed in this work, considering the role of interfacial voids, can accurately predict the experimental gas permeability data of MMMs with error values lower than 6%. However, the error is obtained around 30% for conventional models.فناوری غشایی به دلیل عملکرد قابل قبول در کاهش انتشار روزافزون گاز دی‌اکسیدکربن در محیط زیست، از جهت تجربی و تئوری، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. در این تحقیق، دو مدل ماکسول اصلاح شده و لوئیس - نیلسن اصلاح شده برای تخمین داده‌های تجربی عبوردهی گاز از غشاهای بستر مخلوط پلی‌ایمید/نانوذرات سیلیکا و پلی‌سولفون/نانوذرات سیلیکا توسعه داده می‌شوند. این مدل‌ها به نحوی توسعه داده می‌شوند که نقش مهم حفرات بین سطحی میان نانوذرات معدنی و بستر پلیمر در نظر گرفته شود. بعلاوه، نتایج تخمین مدل‌های توسعه داده شده، با نتایج تخمین مدل‌های نظری سنتی مانند مدل ماکسول، مدل براگمن، مدل لوئیس-نیلسن و مدل پال مقایسه می‌شوند. با وارد کردن مقدار ضخامت لایه حفرات بین سطحی، اندازه‌گیری شده از تصاویر میکروسکوپی، در مدل ماکسول اصلاح شده در این تحقیق، داده‌های تجربی عبوردهی گاز با خطای کمتر از 6% تخمین زده شدند. در حالیکه خطای مدل‌های سنتی نسبتاً زیاد و در حدود 30% بدست آمد.https://jsse.uk.ac.ir/article_3179_91378b331327b40e564390c43cd6b2be.pdf