<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تولید بیواتانول از مواد لیگنوسلولزی در بیوراکتور غشایی</VernacularTitle>
			<FirstPage>1</FirstPage>
			<LastPage>11</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">956</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.956</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمدحسن</FirstName>
					<LastName>ابراهیمی</LastName>
<Affiliation>فارغ التحصیل مهندسی شیمی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمد</FirstName>
					<LastName>سلطانیه</LastName>
<Affiliation>استاد صنعتی شریف</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>سعید</FirstName>
					<LastName>کاشفی</LastName>
<Affiliation>دانشجو دکترا</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مهدی</FirstName>
					<LastName>حقی</LastName>
<Affiliation>دانشجو دکترا</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مهدی</FirstName>
					<LastName>یزدان شناس</LastName>
<Affiliation>مدیر عامل شرکت گلوکزان</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>26</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این مطالعه تولید بیواتانول از یک ماده لیگنوسلولزی نظیر پوسته ذرت در بیوراکتور غشایی مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت. بیواتانول یک سوخت زیستی نسل دوم می باشد که با توجه به کاهش تولید منابع نفتی و همچنین آلودگی ایجاد شده توسط سوختهای فسیلی مورد توجه قرار گرفته است. خوراک مورد استفاده برای انجام این آزمایش پوسته ذرت بوده که با توجه به قیمت بسیار کم و همچنین مقدار زیاد آن در کشور بسیار مناسب می باشد. برای تبدیل این ماده به اتانول ابتدا باید درصد سلولز آن را با یکی از روش های پیش تصفیه افزایش داد. در اکثر مطالعات گذشته آزمایشها به صورت ناپیوسته انجام گرفته بودند اما در این پژوهش،فرآیند هیدرولیز و تخمیر همزمان در یک سیستم که محصول را به طور پیوسته با استفاده از یک غشای اولترافیلتراسیون خارج می کرد راه ندازی و استفاده شد. در واقع پیوسته کردن سیستم و خوراک ارزان و سرشار از کربوهیدرات وجه تمایز و پراهمیت این کار می باشد. مزیت پیوسته کردن سیستم جلوگیری از عمل بازدارندگی محصولات به منظور دستیابی به بیشترین بازده تولید اتانول و همچنین غیرفعال نشدن آنزیم های مورد استفاده، می باشد. طراحی و بهینه سازی با استفاده از نرم افزار Design-Expert انجام گرفت. مقادیر بهینه سه پارامتر مورد بررسی که بیشترین غلظت اتانول را می دهد به قرار زیر است:دما °c : 38.5، غلظت سورفکتانت(v/v) 0.08%، و دور همزن 631.2 دور بر دقیقه. دراین مقادیر بازده پیش بینی شده فرآیند 87.8% و بازده واقعی برابر84.2% گزارش شد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">بیواتانول؛ بیوراکتور غشایی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پوسته ذرت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">هیدرولیز و تخمیر همزمان</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ساکارامایسیس کرویسیا</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_956_168908dd3227b8358eababa07fcaf091.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Measurement of mass transfer coefficients in the humidification column with random packing</ArticleTitle>
<VernacularTitle>اندازه گیری ضرایب انتقال جرم فاز گاز در برج رطوبت زنی با آکنه های نا منظم</VernacularTitle>
			<FirstPage>13</FirstPage>
			<LastPage>20</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">957</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.957</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مسعود</FirstName>
					<LastName>خراسانی</LastName>
<Affiliation>شرکت گاز استان سیستان و بلوچستان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مرتضی</FirstName>
					<LastName>زیودار</LastName>
<Affiliation>دانشگاه سیستان و بلوچستان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>فرشاد</FirstName>
					<LastName>فرشچی تبریزی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه سیستان و بلوچستان</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>06</Month>
					<Day>30</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">برجهای آکنده، قسمت مهمی از تجهیزات وسیع انتقال جرم و حرارت هستند. امروزه، استفاده از برجهای پر شده به دلیل افت فشار کمتر، ظرفیت و انتقال جرم بالاتر نسبت به برجهای سینی دار، در حال افزایش است. در این تحقیق پارامترهای مؤثر بر عملکرد برج مانند ماندگی مایع و ضرایب انتقال جرم فاز گاز در برج رطوبت زنی با استفاده از آکنه های نامنظم در برجهایی به قطر 0.2 و 0.1 متر و ارتفاع 1 متر، اندازه گیری شد. در آزمایشات، از آب و هوا برای فاز گاز و مایع استفاده شد. دبی هوا بین 1.32تا 3.93 مترمکعب بر ساعت و دبی مایع 10 تا 70 مترمکعب بر ساعت می باشد. یکی از پارامترهای تاثیر گذار بر انتقال جرم سطح تماس موثر است. در این تحقیق از مدل Nakajima جهت محاسبه سطح تماس موثر استفاده شد، سپس مقادیر آزمایشگاهی ضرایب انتقال جرم فاز گاز با مدل های Zech, Onda, Billet, Shulman, Grouff, Shi مقایسه شد. درصد خطای نسبی میانگین این مدلها با نتایج آزمایشگاهی به ترتیب %7، %5، %15، %21، %45 و %195 می باشد. نتایج نشان داد که با کاهش قطر برج، ضریب انتقال جرم فاز گاز (Kg.ae) افزایش می یابد. همچنین مقادیر ماندگی بدست امده نشان داد که ماندگی در برج به قطر 0.1بیشتر از برج به قطر 0.2متر می باشد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">برج آکنده</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آکنه های نامنظم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ضرایب انتقال جرم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">برج رطوبت زنی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ماندگی مایع</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_957_2ba596643cbbbc20318224181fa46b28.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی آزمایشگاهی عملکرد جاذب مایع برمیدلیتیم در فرایند رطوبت‌زدایی هوای مرطوب با نرم‌افزار طراحی‌آزمایش</VernacularTitle>
			<FirstPage>21</FirstPage>
			<LastPage>31</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">958</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.958</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سارا</FirstName>
					<LastName>نانواکناری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>حسن</FirstName>
					<LastName>پهلوانزاده</LastName>
<Affiliation>عضو هیات علمی - دانشکده مهندسی شیمی - دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>لیلا</FirstName>
					<LastName>امیدوارلنگرودی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>08</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">امروزه با استفاده از دسیکنت‌ها بعنوان جاذب رطوبت در سیستم‌های تهویه مطبوع و سرمایش می‌توان بار نهان سیستم را کاهش داد. در این تحقیق به بررسی عملکرد جاذب برمید لیتیم بر فرایند رطوبت زدایی هوا با استفاده از آزمایشهای طراحی شده به روش سطح پاسخ پرداخته شده است. تاثیر چهار متغیر اصلی رطوبت مطلق و دمای هوا، غلظت دسیکنت و نسبت شدت جریان جرمی دسیکنت به هوا (L/G) بر دمای هوا و دسیکنت خروجی و سرعت رطوبت‌زدایی بعنوان پاسخ مورد ارزیابی قرار گرفته‌است. معادلات درجه دو کاهش یافته بصورت تابعی از متغیرهای ورودی برای دمای هوا و دسیکنت خروجی و سرعت رطوبت زدایی ارایه شده‌است که تطابق خوبی با داده‌های آزمایشگاهی نشان داده است. شرایط عملیاتی بهینه نشان داد که در دمای هوای ورودی (oC)8/28، غلظت دسیکنت ورودی50%، رطوبت مطلق هوای ورودی (kgw/kgda) 0/0190 و نسبت L/G 4/2 سرعت رطوبت‌زدایی هوا ماکسیمم و دمای هوا و دسیکنت خروجی مینیمم می‌شود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دسیکنت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">برمیدلیتیم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">رطوبت زدایی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">طراحی آزمایش</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سطح پاسخ</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_958_d240e3d38a8882ecad8633c8f9c78c9b.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی سیستم بیوراکتور غشایی در جداسازی زیستی ترکیبات آلی فرار از فاضلاب پتروشیمی</VernacularTitle>
			<FirstPage>33</FirstPage>
			<LastPage>42</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">959</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.959</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>حسین</FirstName>
					<LastName>حضرتی</LastName>
<Affiliation>دانشجو دکتری. دانشگاه صنعتی شریف</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>جلال الدین</FirstName>
					<LastName>شایگان</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>26</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این مطالعه، جداسازی ترکیبات استایرن و اتیل بنزن از فاضلاب پتروشیمی با استفاده از بیوراکتور غشایی بررسی شد. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که بازدهی حذف خواست اکسیژن شیمیایی (COD )، استایرن و اتیل بنزن در زمان ماند هیدرولیکی (HRT ) 20 ساعت به ترتیب بالای 98، 99 و 99 درصد می‌باشد و با کاهش زمان ماند به 15 ساعت بازدهی حذف COD تقریبا ثابت ماند و میزان حذف استایرن و اتیل بنزن نیز از طریق دفع به اندازه 4/0 درصد کاهش یافت. از طرف دیگر مشخص شد وجود اتیل بنزن می‌تواند اثر منفی در حذف استایرن داشته باشد. همچنین نتایج نشان می‌دهد که بدلیل کاهش اندازه ذرات و افزایش میزان محصولات محلول میکروبی (SMP )، نرخ تغییرات فشار عبوری از غشا (TMP ) در زمان ماند 15 ساعت نسبت به زمان ماند 20 ساعت بیشتر می‌باشد. علوه بر این تغییرات EPS برای محلول لجن نیز نشان داد با کاهش زمان ماند غلظت EPS کاهش می‌یابد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">بیوراکتور غشایی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ترکیبات آلی فرار</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جداسازی بیولوژیکی و زمان ماند هیدرولیکی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_959_0f840be9b8db4d3fbd5ba2ce59211f55.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>مدل سازی و شبیه سازی غیرتعادلی فرآیند جذب واکنش‌دار CO2 در محلول آمونیاکی هیدرواکسید سدیم</VernacularTitle>
			<FirstPage>43</FirstPage>
			<LastPage>53</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">960</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.960</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>احد</FirstName>
					<LastName>قائمی</LastName>
<Affiliation>هیات علمی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>وحید</FirstName>
					<LastName>هاشم زاده</LastName>
<Affiliation>دانشگاه علم و صنعت ایران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>شاهرخ</FirstName>
					<LastName>شاه حسینی</LastName>
<Affiliation>هیات علمی دانشگاه علم و صنعت ایران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>18</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این تحقیق فرآیند جذب واکنش‌دار دی اکسیدکربن در محلول آمونیاکی هیدرواکسید سدیم مدل سازی و شبیه سازی گردید. برای مدل سازی فرآیند از مدل غیر تعادلی مبتنی بر سرعت به همراه مدل فیلمی ناپایا با در نظر گرفتن انتقال جرم دو طرفه بین فازها استفاده شد. معادلات مدل شامل مجموعه ای از معادلات دیفرانسیل پاره ای و معمولی بوده که با ترکیب روش تفاضل محدود و روش خطوط به طور همزمان حل شدند. شبیه سازی با تعداد المان های مختلف برج جذب انجام گردید. داده های تجربی بدست آمده از پایلوت جذب برای ارزیابی نتایج شبیه سازی فرآیند جذب دی اکسیدکربن در محلول آمونیاکی هیدرواکسید سدیم استفاده گردید. شبیه سازی با تعداد 60 المان دارای حداکثر متوسط خطای نسبی برابر 36/4 درصد بدست آمد. نتایج مدل با نتایج محاسبه انتقال جرم با فاکتور افزایش مقایسه گردید. نتایج نشان داد که مدل ارائه شده خطای کمتری نسبت به استفاده از فاکتور افزایش انتقال جرم دارد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جذب واکنش‌دار</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مدل مبتنی بر سرعت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آمونیاک</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">هیدروکسید سدیم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دی اکسیدکربن</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_960_437d7d1d97917cd627a34a6a0fb41136.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>انتخاب مدار فرآوری زغالسنگ درشت دانه با استفاده از روش تاپسیس فازی</VernacularTitle>
			<FirstPage>55</FirstPage>
			<LastPage>64</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">984</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.984</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مستوره</FirstName>
					<LastName>یوسفی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی اصفهان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>سید حسن</FirstName>
					<LastName>طباطبایی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی اصفهان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>احمدی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی اصفهان</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>16</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">روش تصمیم گیری چند معیاره راهکار مناسبی برای بهینه سازی فرآیندهای غیر خطی است. این روش ها با در نظر گرفتن عوامل مختلف فرآیندی و غیر فرآیندی موثر است که منجر به بهبود فرآیندها و کاهش هزینه های سرمایه گذاری و عملیاتی واحدهای صنعتی می گردد. در این مطالعه، سه گزینه مدار فرآوری زغالسنگ شامل سیکلون واسطه سنگین، تری فلو و فرآیند ترکیبی تری فلو-بیوهیپ لیچینگ، برای انتخاب بهترین فرآیند برای فرآوری زغالسنگ درشت دانه طبس با هم مقایسه شدند. برخی پارامترهای مهم برای مثال مزایای محیط زیستی، سادگی مدار، در دسترس بودن تجهیزات، هزینه سرمایه گذاری، هزینه عملیاتی و درآمد به ازاء تن خوراک زغال انتخاب و براساس نظر کارشناسی و تحقیقات قبلی وزن‌دهی شدند. با توجه به ماهیت کیفی معیارهای انتخابی و عدم قطعیت همراه آن ها، برای ارزیابی مسیرهای پیشنهادی از روش تصمیم‌گیری چند معیاره تاپسیس فازی، استفاده گردید. مشاهده شد که بیشترین      (336/0) و کمترین (225/0) ضرائب نزدیکی برای شستشوپذیری زغالسنگ درشت دانه پرگوگرد طبس به ترتیب به مدارهای ترکیبی تری فلو-بیوهیپ لیچینگ و سیکلون واسطه سنگین مربوط بود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">زغالسنگ</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شستشوپذیری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تاپسیس فازی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تری فلو و بیوهیپ لیچینگ</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_984_d93ed5b6db83be78efb0d05ae420158e.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بهینه‌سازی استخراج آنتی‌بیوتیک فنازین 1- کربوکسیلیک اسید توسط سودوموناس آئروجینوزا MUT.3</VernacularTitle>
			<FirstPage>65</FirstPage>
			<LastPage>74</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">992</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.992</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>حمید</FirstName>
					<LastName>مثمری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی مالک اشتر</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>بهرامی</LastName>
<Affiliation>هیئت علمی/ دانشگاه صنعتی مالک اشتر</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمد داود</FirstName>
					<LastName>غفاری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شاهد</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>11</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">امروزه بدلیل سمیت بسیار زیاد رنگ های ضد خزه ی سنتی مرسوم خصوصا در اکوسیستم های دریایی، توجه بسیاری از دانشمندان به سوی پوشش هایی سازگار با محیط زیست است. فنازین 1- کربوکسیلیک اسید (PCA) از جمله آنتی‌بیوتیک‌های موثر با قابلیت استفاده در پوشش‌های دریایی بوده که می‌تواند به عنوان عامل ضدخزه از اتصال گونه‌های زنده ناخواسته دریایی به بدنه شناورها جلوگیری کند. در این پژوهش فنازین 1- کربوکسیلیک اسید (PCA) تولیدی توسط سویه سودوموناس آئروجینوزا MUT.3 به عنوان ماده ضدباکتریایی مورد بررسی قرار گرفته است. فرآیند استخراج PCA با استفاده از روش پاسخ سطحی بهینه‌سازی شد. نتایج نشان داد که حلال اتیل استات در زمان 30 دقیقه و درصد اختلاط 150 به عنوان شرایط بهینه در استخراج فنازین 1- کربوکسیلیک اسید از سویه سودوموناس آئروجینوزا MUT.3 می‌باشند. لذا در این پژوهش بهینه سازی فرآیند استخراج به عنوان یک روش موثر در افزایش تولید محصول در فرآیندهای زیستی پیشنهاد شد که طی آن میزان استخراج ماده ضدباکتریایی یاد شده، به میزان 34% نسبت به مطالعات قبلی افزایش یافت.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"فرآیند استخراج"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"طراحی آزمایش"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">روش پاسخ سطحی (RSM)"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"پوشش دریایی"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"خزه‌بستن"</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_992_860320be12a1c050cd7731794e231bd3.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بازیابی انتخابی پلاتین از کاتالیستهای مستعمل اگزوز خودرو بکمک نانوذرات مگنتیت با پوشش سطحی سیلیکاته</VernacularTitle>
			<FirstPage>75</FirstPage>
			<LastPage>84</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">1051</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2016.1051</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مسعود</FirstName>
					<LastName>حسنی</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>احمد</FirstName>
					<LastName>خدادادی</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه فرآوری دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>سید محمد جواد</FirstName>
					<LastName>کلینی</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه فرآوری دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>24</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">با توجه به کاربردهای فراوان فلزات گروه PGM و گرانقیمتی آنها از یک طرف، و نبود ذخایر و معادن گسترده از این فلزات در سطح دنیا، بازیابی این فلزات از منابع ثانویه بشدت مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش بازیابی هیدرومتالورژیکی پلاتین از کاتالیست‏های مستعمل بررسی شد. بدین منظور پس از آماده‏سازی و خردایش کاتالیست‏ها، لیچینگ توسط HCl و در حضور HNO3 شد. در مدت زمان 200 دقیقه حدود 91 درصد پلاتین از فاز جامد وارد فاز آبی شد. بازیابی و استخراج این فلزات از محلول اسیدی توسط نانوذرات مگنتیت انجام شد. ابتدا نانوذرات مگنتیت توسط روش هم‏رسوبی فریک و فرو آهن در حضور هیدروکسید آمونیوم سنتز شد. به دلیل عدم پایداری و تمایل به آگلومره شدن این نانوذرات در محلول، سطح آنها توسط سورفکتنت‏ سیلیکاته تترا اتیل اورتوسیلیکات پوشش داده شد.این نانوذرات پایدار شده در محلول اسیدی توسط دی فنیل فسفین اتیل تری اتوکسی سیلان حاوی گروه عاملی شدند که توانایی جذب پلاتین بصورت انتخابی را دارد. در نهایت در مدت زمان کمتر از 15 دقیقه حدود 93 درصد پلاتین از محلول لیچ بر روی نانوذرات مگنتیت جذب شد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پلاتین</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نانوذرات مگنتیت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پوشش سطحی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">بازیابی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_1051_456ac9b0d15a8b7f1e71073221059886.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
