<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تاثیر نانوذرات سیلیکا بر کارایی جداسازی غشای پلیمری آلیاژی ABS/PVAc برای جداسازی هلیم از متان</VernacularTitle>
			<FirstPage>1</FirstPage>
			<LastPage>10</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">681</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.681</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سمانه</FirstName>
					<LastName>بنده علی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه اراک</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>عبدالرضا</FirstName>
					<LastName>مقدسی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه اراک</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0003-0733-4540</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>کارگری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، پردیس ماهشهر، آزمایشگاه تحقیقاتی فرآیندهای غشایی (MPRL)</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>حمیدرضا</FirstName>
					<LastName>سنایی پور</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی¬تکنیک تهران)، پردیس ماهشهر، آزمایشگاه تحقیقاتی فرآیندهای غشایی (MPRL)</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2013</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>28</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در دو دهه اخیر بهبود عملکرد غشاهای پلیمری برای جداسازی گازها مورد توجه بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته است. یکی از روش های عملی و مهم در این زمینه، افزودن مواد معدنی، مانند نانوذرات سیلیکا، در شبکه پلیمری و ایجاد غشای شبکه آمیخته است. در این پژوهش، نخست اثر افزودن مقادیر مختلف پلی وینیل استات (PVAc) در ترکیب با اکریلونیتریل-بوتادین-استایرن (ABS) برای تشکیل غشای آلیاژی ABS/PVAc به منظور جداسازی گاز هلیم از متان، بررسی شد. سپس، با انتخاب مطلوب¬ترین ترکیب غشایی از نظر تراوایی هلیم و گزینش¬پذیری آن نسبت به متان، اثر افزودن مقادیر مختلف نانوذرات سیلیکا در شبکه این غشاء بررسی شد. نتایج نشان داد که با افزودن 3 درصد وزنی نانوذره سیلیکا به غشای آلیاژی ABS/PVAc(20%) تغییرات قابل توجهی در مقدار تراوایی هلیم (از 3/6 به 59 بارر) ایجاد شد. این در حالی است که میزان گزینش¬پذیری از 45 به 2/6 کاهش یافت. در گام آخر برای اصلاح گزینش¬پذیری، اثر سازگارکنندگی لاستیک استایرن بوتادین (SBR) با اقزودن 15-3 % وزنی از آن به غشای شبکه آمیخته ABS/PVAc(20%)/SiO2(3%) آزموده شد. در نهایت مشخص شد که غشای محتوی 15 درصد وزنی SBR، با میزان تراوایی 42 بارر برای هلیم و گزینش¬پذیری 52 نسبت به متان، دارای مطلوب¬ترین خواص جداسازی می¬باشد. همچنین با تغییر فشار از 1 تا 8 بار، مقدار تراوایی تا فشار 4 بار کاهش یافت و در فشارهای بیشتر از آن تغییر قابل¬توجهی در مقادیر تراوایی مشاهده نشد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">غشای نانوکامپوزیتی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جداسازی گاز</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نانوذرات سیلیکا</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_681_1595af6435015c77a7149e92a551338e.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی اثر پیوند هیدروژنی بر پیش بینی جذب مخلوط اتانول/آب در غشاء پلیمری پلی دی متیل سیلوکسان (PDMS) در فرآیند تراوش تبخیری به روش الگوریتم ژنتیک</VernacularTitle>
			<FirstPage>11</FirstPage>
			<LastPage>20</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">682</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.682</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>شکوهی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی امیرکبیر</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>غلامرضا</FirstName>
					<LastName>پازوکی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی امیرکبیر</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>احمدرضا</FirstName>
					<LastName>رئیسی</LastName>
<Affiliation>عضو هیئت علمی</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0002-0878-9195</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>عبدالرضا</FirstName>
					<LastName>اروجعلیان مشهدی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی امیرکبیر</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2013</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>06</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این مقاله رفتار جذب مخلوط اتانول/آب در غشای پلیمری پلی‌دی‌متیل‌سیلوکسان (PDMS) در دو دمای °C 45 و 60 در غلظت‌های مختلف خوراک، توسط مدل انرژی آزاد گیبس UNIQUAC و مدل اصلاح شده با اثر پیوند هیدروژنی UNIQUAC-HB بررسی شده است. قدرت پیش‌بینی دو مدل، اثر پیوند هیدروژنی، غلظت و دمای خوراک بر فرآیند جذب سیستم مذکور مطالعه شده است. با فرض برقراری تعادل ترمودینامیکی اجزاء در دو فاز موجود، پارامترهای تنظیمی مدل‌ها با روش الگوریتم ژنتیک تخمین و سپس جزء حجمی اجزاء محاسبه شده است. نتایج، تطابق خوبی بین مقادیر پیش‌بینی شده با مدل UNIQUAC و داده‌های آزمایشگاهی را نشان می‌دهد که به ترتیب برای دماهای °C 45 و 60، درصد خطا برابر 2/4 و 4/4 می‌باشد. در نظر گرفتن اثر پیوند هیدروژنی در مدل UNIQUAC-HB موجب کاهش درصد خطا به 8/3 و 4 برای دماهای مذکور و تطبیق بهتر نتایج مدل و داده‌های آزمایشگاهی می‌شود. جذب اتانول و جذب کلی با افزایش غلظت اتانول در خوراک مایع ورودی، افزایش و جذب هر دو جزء با افزایش دما، افزایش می‌یابد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جذب</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مخلوط اتانول/آب</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پلی دی متیل سیلوکسان (PDMS)</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مدل UNIQUAC و مدل UNIQUAC-HB</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">الگوریتم ژنتیک</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_682_08d98638c6fcd194a4b1e6992063e944.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>جذب انتخابی یونهای لیتیم با استفاده از نانو کریستال های MnO2</VernacularTitle>
			<FirstPage>21</FirstPage>
			<LastPage>30</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">683</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.683</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سعید</FirstName>
					<LastName>زندوکیلی</LastName>
<Affiliation>بخش مهندسی معدن - دانشگاه شهید باهنر کرمان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مریم</FirstName>
					<LastName>احتشام زاده</LastName>
<Affiliation>بخش مهندسی مواد- دانشگاه شهید باهنر کرمان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمد</FirstName>
					<LastName>رنجبر</LastName>
<Affiliation>بخش مهندسی معدن- دانشگاه شهید باهنر کرمان</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0002-1403-3394</Identifier>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2013</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>03</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">هدف اصلی این تحقیق سنتز جاذب¬های مناسب برای جداسازی انتخابی یون لیتیم از محلول¬های آبی است. در این راستا در مرحله اول اکسایشگر نانو ساختار MnO2، پیشماده اسپینلی Li-Mn-O و نانو¬لوله¬های MnO2 جاذب لیتیم به روش هیدروترمال کنترل شده تحت دو شرایط مختلف سنتز شدند. ویژگی¬های ساختاری و قابلیت تبادل یونی این جاذب¬ها توسطXRD ، SEM، ایزوترم جذب لیتیم، سینتیک و اندازه¬گیری میزان انتخاب¬پذیری جاذب¬ها مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهند که نانو لوله¬های MnO2 عمدتاً با قطری حدود 30-60 نانومتر و طولی معادل 5/0-2 میکرومتر دارای خاصیت جذب مناسب یون لیتیم می-باشند. ضریب توزیع تعادلی(Kd) جاذب¬ها که به¬ترتیبِ یون¬های Li+ &lt;&lt; Mg2+ &lt; K+ &lt; Na+ می¬باشد، حاکی از انتخاب¬پذیری بالا در جذب یون Li+ می¬باشد. ایزوترم جذب از معادله لانگمیور تبعیت نموده و حداکثر ظرفیت جذب تک لایه ای یون لیتیم در شرایط بهینه mmol/gr 45/4 تعیین گردید. بر این اساس به نظر می رسد که جاذب¬های سنتز شده از پتانسیل خوبی برای استخراج لیتیم از شورابه¬ها و آب دریا برخوردار باشند.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">لیتیم"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"نانو ساختار"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"MnO2"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">"جاذب یونی"</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">" انتخاب پذیری</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_683_24681928425f5a9133504de568f5f6df.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی بیولیچینگ کنسانتره کالکوپیریتی کانه مس مزرعه با استفاده از باکتری گرمادوست اسیدیانوس بریرلی در ظروف لرزان</VernacularTitle>
			<FirstPage>31</FirstPage>
			<LastPage>44</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">684</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.684</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمد رضا</FirstName>
					<LastName>صمدزاده یزدی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمود</FirstName>
					<LastName>عبدالهی</LastName>
<Affiliation>استاد گروه فرآوری مواد معدنی، بخش مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>سید محمد</FirstName>
					<LastName>موسوی</LastName>
<Affiliation>استادیار گروه بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>احمد</FirstName>
					<LastName>خدادادی</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه فرآوری مواد معدنی، بخش مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2013</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این تحقیق به بررسی بازیابی مس از کنسانتره کالکوپیریتی کانه مس مزرعه به وسیله بیولیچینگ با باکتری گرمادوست مطلق اسیدیانوس بریرلی پرداخته شد. سازگار سازی باکتری‌ها با کنسانتره کالکوپیریتی انجام شد. تأثیر pH اولیه بیولیچینگ بر بازیابی مس از کنسانتره مورد بررسی قرار گرفت. متغیر های غلظت باکتری، غلظت مس، غلظت آهن، pH و پتانسیل اکسیداسیون و احیاء، اندازه گیری و بررسی شد و جامد‌های باقی‌مانده از آزمایش‌ها مورد شناسایی با روش XRD قرار گرفت، که گوگرد عنصری و جاروسیت پتاسیم به عنوان محصول‌های اصلی بیولیچینگ شناسایی شدند. مشخص گردید که pH اولیه آزمایش تأثیر زیادی بر بازیابی مس دارد، به طوری که pH اولیه کم (0.9) باعث تأخیر در رشد باکتری‌ها و pH زیاد (1.5) باعث رسوب شدید جاروسیت شد. در نتیجه با انتخاب بهینه pH اولیه می‌توان توأم با فراهم آوردن شرایط لازم برای رشد باکتری‌ها، رسوب جاروسیت را به تأخیر انداخت. بررسی تأثیر درصد جامد نشان داد که افزایش آن تا 7% ممانعتی برای رشد و فعالیت اکسایشی باکتری‌ها به وجود نمی‌آورد و محلولی با غلظت مس 8 گرم بر لیتر بعد از 6 روز حاصل گردید. در ادامه به بررسی مکانیزم‌های ارائه شده در تحقیق‌های گذشته برای بیولیچینگ با باکتری‌های دمای متوسط و دمای بالا پرداخته و با نتایج تحقیق حاضر مقایسه شد .</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">بیولیچینگ</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کنسانتره کالکوپیریت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اسیدیانوس بریرلی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_684_556f391937dfd4398cbac35e050a2177.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>ارزیابی پارامترهای عملیاتی استحصال روی از لجن کوره بلند با استفاده از روش های شیمیایی، فیزیکی و مکانیکی- شیمیایی</VernacularTitle>
			<FirstPage>45</FirstPage>
			<LastPage>57</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">686</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.686</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سید احمد</FirstName>
					<LastName>شریف نیا</LastName>
<Affiliation>دانشجو کارشناسی ارشد، بخش مهندسی مواد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه باهنر کرمان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>سهیل</FirstName>
					<LastName>سروشیان</LastName>
<Affiliation>عضو هیئت علمی، بخش مهندسی مواد، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه باهنر کرمان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>شهریار</FirstName>
					<LastName>شرفی</LastName>
<Affiliation>عضو هیئت علمی، بخش مهندسی مواد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه باهنر کرمان</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2013</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>28</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">لجن کوره بلند ذوب آهن اصفهان حاوی فلزات سنگین بوده و دفع نامناسب آن ها برای محیط زیست مضر است.با توجه به درصد بالای آهن موجود در لجن، بازیابی این عنصر از آن ارزشمند خواهد بود. در این میان حضور حدودا 4 درصد روی در لجن،قابلیت بازیابی آهن را به صورت مستقیم محدود می کند. هدف از این تحقیق یافتن روش بهینه به منظور حداکثر انحلال یون روی و حداقل انحلال یون آهن توسط روش‌ های لیچینگ اتمسفری، ماکرویو لیچینگ، جدایش مغناطیسی، التراسونیک، آماده سازی حرارتی، لیچینگ تحت فشار، مکانو شیمیایی و لیچینگ ترکیبی بوده و هم چنین بررسی پارامترهای مؤثر نظیر دما، غلظت حلال، نسبت مایع به جامد و زمان می باشد. نتایج نشان می دهد که روش آماده سازی حرارتی و لیچینگ قلیایی، انحلال روی را 85 درصد افزایش داده و کم ترین میزان انحلال آهن (2/1 درصد) را به دنبال دارد. مهم¬ترین پارامترها در انحلال روی، دما (90 درجه سانتی گراد) و غلظت عامل لیچینگ (6مولار) بوده و پارامتر دما در انحلال آهن بیش ترین تأثیر را داشته است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">هیدرومتالورژی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">لجن کوره بلند</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">استحصال روی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ماکرویو لیچینگ</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">لیچینگ مکانو شیمیایی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_686_109a0ca3bc27f3e96597370d5c8cf03d.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تصحیح ایزوترم لانگمویر در فرآیندهای جذب سطحی وابسته به pH</VernacularTitle>
			<FirstPage>59</FirstPage>
			<LastPage>68</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">687</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.687</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>علی¬پور نجمی</LastName>
<Affiliation>دانشکده مهندسی شیمی،دانشگاه علم و صنعت ایران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>رضا</FirstName>
					<LastName>ظاهربومی</LastName>
<Affiliation>دانشکده مهندسی شیمی،دانشگاه علم و صنعت ایران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>احمد</FirstName>
					<LastName>رهبر کلیشمی</LastName>
<Affiliation>هیات علمی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">معادلات ایزوترم تحلیلی مانند لانگمویر و فرندلیچ برای مدل کردن فرآیند جذب سطحی بطور گسترده ای استفاده می شوند. اگرچه این ایزوترم ها اصولا برای شبیه سازی داده های جمع آوری شده در یک مقدار pH ثابت معتبر هستند و براحتی نمی توان از آن برای شبیه سازی داده های وابسته به pH استفاده کرد. بنابراین، بسیاری از مطالعات فرآیندهای جذب سطحی از مدلهای عددی مانند کمپلکس سطح استفاده می کنند که نسبت به ایزوترم های تحلیلی متداول بسیار پیچیده و وقت گیر هستند. در این مطالعه، یک مدل ایزوترم جدید ارائه شده که می تواند برای شبیه سازی جذب سطحی وابسته به pH بکار رود. ایزوترم ارائه شده بر مبنای ایزوترم لانگمویر است که در آن رابطه ی بین ثوابت لانگمویر با pH بررسی شده است. اعتبار ایزوترم جدید ارائه شده نیز با پیش بینی میزان جذب نیکل گزارش شده در منابع بررسی شد. بررسی ها نشان داد که خطای میانگین مقدار پیش بینی جذب توسط مدل پیشنهادی با مقدار پیش بینی جذب توسط مدل عددی استفاده شده در منابع حدود 13% است. ایزوترم تحلیلی ارائه شده می تواند پیچیدگی مدل سازی های عددی و مقدار محاسبات را کاهش دهد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جذب سطحی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ایزوترم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">لانگمویر</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">pH</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_687_7f5d04d189dfb634e6a85bb9d9adf21e.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تاثیر نگهداری آلیاژ Al-0.7 wt% Mg در حالت مذاب بر حذف عیب اکسید فیلم دولایه</VernacularTitle>
			<FirstPage>69</FirstPage>
			<LastPage>78</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">689</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.689</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>امینه</FirstName>
					<LastName>شفایی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید باهنر کرمان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>رامین</FirstName>
					<LastName>رئیس زاده</LastName>
<Affiliation>عضو هیئت علمی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>26</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این تحقیق تاثیر نگه داری آلیاژ آلومینیم حاوی ۰/۷درصد وزنی منیزیم در حالت مذاب بر حذف عیب اکسید فیلم دولایه از مذاب و پراکندگی خواص مکانیکی قطعه ریختگی توسط آنالیز آماری ویبول و مطالعه سطوح مقاطع شکست نمونه های تست کشش مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق نشان دادند که پراکندگی مقادیر استحکام کششی نمونه ها با نگه داری آلیاژ در حالت مذاب تا ۶۰ دقیقه افزایش یافته و متعاقبا در زمان ۲۵۰ دقیقه کاهش یافت. مطالعه سطوح مقاطع شکست و مقایسه نتایج حاصل از آنالیز آماری ویبول با نتایج موجود در منابع، نظریه ایجاد پیوند بین لایه های اکسیدی عیوب اکسید فیلم دولایه در این آلیاژ پس از زمان نگه داری ۹۰ دقیقه را در شرایط کارگاهی مورد تائید قرار دادند. این نظریه پیش از این تنها در شرایط شبیه سازی شده آزمایشگاهی مورد تحقیق قرار گرفته بود. در این تحقیق همچنین شواهدی دال بر ایجاد پیوند بین لایه های اکسیدی در تصاویر میکروسکوپی مشاهده گردید.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عیب اکسید فیلم دولایه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مذاب آلومینیم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ترمیم</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آخال اکسیدی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_689_07a96b1f61097ccb54be14d6a47439b0.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید باهنر کرمان و انجمن مهندسی شیمی ایران</PublisherName>
				<JournalTitle>نشریه علوم و مهندسی جداسازی</JournalTitle>
				<Issn>2008-3963</Issn>
				<Volume>6</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی عملکرد جذب بنزن و اتیل بنزن بر روی سیلیکاائروژل و کامپوزیت کربن - سیلیکاائروژل</VernacularTitle>
			<FirstPage>79</FirstPage>
			<LastPage>87</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">744</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22103/jsse.2015.744</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>اکبر</FirstName>
					<LastName>محمدی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه صنعتی سهند</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>جعفرصادق</FirstName>
					<LastName>مقدس</LastName>
<Affiliation>هیئت علمی دانشگاه صنعتی سهند</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2013</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>17</Day>
				</PubDate>
			</History>
		    <Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">سیلیکاائروژل ها به دلیل داشتن مساحت سطح ویژه بالا و وجود ابعاد قابل کنترل در مقیاس نانومتری، سرعت و ظرفیت زیادی برای جذب آلاینده ها از خود نشان می دهند. در این مقاله، نمونه های جاذب قبل از استفاده، به مدت 4 ساعت در دمای 120 درجه سانتیگراد گاز زدایی شدند. با استفاده از روش وزن سنجی، منحنی رفتار جذب استاتیکی بنزن و اتیل بنزن بر روی سیلیکاائروژل و کامپوزیت کربن فعال- سیلیکاائروژل بدست آمد و منحنی بدست آمده با استفاده از مدل نیروی محرکه خطی (LDF) تطابق داده شد. سپس با استفاده از داده های آزمایشگاهی بدست آمده، ثابت سرعت جذب (k) برای جذب بنزن و اتیل بنزن محاسبه شد. سیلیکاائروژل بیشترین ظرفیت جذب را در جذب سطحی بنزن و اتیل بنزن نشان داد. نتایج حاصل از تحلیل آماری نشان داد که تطابق منحنی جذب سطحی با مدل نیروی محرکه خطی قابل قبول است.سیلیکاائروژل ها به دلیل داشتن مساحت سطح ویژه بالا و وجود ابعاد قابل کنترل در مقیاس نانومتری، سرعت و ظرفیت زیادی برای جذب آلاینده ها از خود نشان می دهند. در این مقاله، نمونه های جاذب قبل از استفاده، به مدت 4 ساعت در دمای 120 درجه سانتیگراد گاز زدایی شدند.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سیلیکاائروژل</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ظرفیت جذب تعادلی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سینتیک جذب</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مدل نیروی محرکه خطی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jsse.uk.ac.ir/article_744_0537fb40a68c18da59a35c2bfe1ca554.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
